รุ่งเช้า.....วันที่ 20 พฤษภาคม 2549 ล้อรถเริ่มหมุนก็เปรียบกับการเดินทางไกล
ที่ต้องใช้ยานพาหนะ เหมือนประสบการณ์ก็เช่นเดียวกันมันมาจากการเดินทาง
เก็บเกี่ยวของเราผูุ้เป็นเจ้าของชีวิตตัวเอง


การเดินทางมาพบปะกันของคณะสมาชิก"ฮอนด้าซิตี้คลับ" ที่เดินทางด้วยรถหลาย ๆ คันจาก  หลาย ๆพื้นที่ เพื่อไปสู่ จุดหมายอันแสนยาวไกล ณ. อำเภอตากฟ้า ด้วยแรง
ศรัทธาที่เปี่ยมด้วยพลังวัยหนุ่มวัยสาวแม้หนทางจะลำบากเพียงใด แต่ก็สู้ความมุ่ง
มั่นของพวกเราไม่ได้ โดยมีจุดมุ่งหมายอยู่สองประการคือ "เติมเต็ม" และ "แบ่งปัน"
ซึ่งการ“แบ่งปัน”นี้สามารถทำได้หลายวิธี ไม่ว่าจะเป็นการแบ่งปันสิ่งของ แบ่งบัน
ความรู้ และอื่นๆอีกมากมายที่เราสามารถทำได้ ส่วนการ"เติมเต็ม" คือการเพิ่มในสิ่ง
ที่เขาขาด ที่เขาไม่มี หรือไม่เคยได้รับ เป็นต้น


ณ..  โรงเรียนบ้านใหม่สามัคคี  หมู่ที่ 7 ต.หนองพิกุลู  อ.ตากฟ้า จ.นครสวรรค์ การ
เดินทางครั้งนี้เป็นการเดินทางที่แสนสนุก คลุกเคล้าฝุ่นดินบนถนนดินแดง  สร้างความ ตื่นเต้นเร้าใจไปอีกแบบประกอบกับบรรยากาศ สองข้างทางที่สุดแสนจะบรรยายโดย มีสายฝนสาดเทลงมาช่วยผ่อนคลายความร้อน เมื่อถึงหมู่บ้านบรรยากาศการต้อนรับ ที่แสนอบอุ่นของชาวบ้านและเด็ก ๆ ทั้ง ๆที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน มันทำให้หาย เหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง หลังจากที่ช่วยกันขนสัมภาระต่างๆ ลงจากรถแล้ว  พวกเราพักพอ หายเหนื่อย และทำความรู้จักกับเจ้าของบ้านเป็นที่เรียบร้อย พวกเราก็แยกย้ายกันไป
ปฏิบัติหน้าที่ตามที่ตัวเองรับผิดชอบ เพราะเวลาไม่เคยรอใคร เราต้องช่วยกันทำงาน
แข่งกับเวลา ด้วยความสามัคคีและร่วมแรงร่วมใจกัน ทำให้ภาระกิจที่มีอยู่นั้นได้เสร็จ
ลงตามเป้าหมายที่เราได้ตั้งไว้ ทั้งงานซ่อมแซมจักรยาน ทั้งงานซ่อมแซมเครื่องคอม
พิวเตอร์ ทั้งงานจัดของบริจาค ทั้งงานทาสีเครื่องเล่น ฯลฯ


าหารมื้อค่ำ.... อาหารมื้อนี้ถึงแม้จะไม่ใช้อาหารเลิศหรูในภัตดารชื่อดัง แต่รสชาติที่
หอมหวนชวนทานของอาหารเหล่านั้นมันช่างยียวนน้ำลายยิ่งนัก  การกินอาหารร่วม
กันไม่ได้มีซึ่งพิธีการใดแต่ทุกคนคงรู้สึกดี โดยมีจั๊กจั่นเรไรที่ส่งเสียงดนตรีขับขานให้
พวกเราฟัง แม้ไม่ไพเราะเสนาะหูแต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับค่ำคืนที่ควรค่าแก่การ
จดจำของพวกเราทุกคน

ในค่ำคืนที่มืดมิดประกอบการเดินทางที่รอนแรมมาบนรถ เหล่าบรรดาสมาชิกแม้จะ
อ่อนเพลียกับภาระกิจช่วงกลางวัน แต่ก็ไม่เกิดอุปสรรคใดต่อการทำกิจกรรมร่วมกัน
เพื่อผ่อนคลายและรอต้อนรับภาระกิจในวันรุ่งขึ้น ที่นอนในค่ำคืนนี้แม้มันจะไม่ใช่ฟูกที่
หนานุ่ม หมอนหนุนที่หลับสบายยามล้มตัวลงนอน คืนนี้ทุกคนคงฝันดีภายใต้เต้นท์อัน
แสนจะอบอุ่น.................ราตรีสวัสดิ์


อยยิ้มบนใบหน้าของเด็ก ๆ เหล่านี้ คงจะไม่เกิดขึ้น หากปราศจากความร่วมมือและ
ความศรัทธาของบรรดาผู้คนที่เปี่ยมไปด้วยจิตใจแห่งความเมตตา ที่ต้องการสรรสร้าง
ความฝันทั้งของตนเองและของเด็กๆให้เป็นจริง

ชีวิต...  ความคิด...  ความฝัน...  เริ่มจากศูนย์  
เพิ่มพูนทีละนิด  เพื่อพิชิตชัยชนะ